Δαυΐδ — Εργογραφία

Ο Δαβίδ υπήρξε ποιμένας, μουσικός, ποιητής, στρατιωτικός διοικητής, προφήτης και βασιλιάς. Το όνομά του στα εβραϊκά σημαίνει «αγαπημένος» ή «αγαπητός». Ήταν ο δεύτερος κατά σειρά μετά τον Σαούλ Βασιλιάς και ο μεγαλύτερος απ' όλους τους βασιλιάδες του Ισραήλ. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των χρονολογιών της Παλαιάς Διαθήκης ο Δαβίδ θα πρέπει να έζησε περίπου το 1040-970 π.Χ. Βασίλευσε για 40 χρόνια, από το 1010-970 π.Χ.. Οι περισσότεροι Ψαλμοί είναι γραμμένοι από τον Δαβίδ.

Ο Δαβίδ διακρίθηκε, επίσης, ως εξαιρετικός μουσικός. Ως ψαλμωδός και ποιητής του Ισραήλ, απολάμβανε να ψάλλει ύμνους δοξολογίας με ποικίλα θέματα. Ήταν επιδέξιος κιθαρωδός και διάσημος για τις μουσικές του ικανότητες. Συνέθεσε ύμνους, κατασκεύασε και εφηύρε όργανα για λατρευτική χρήση, δημιούργησε την ορχήστρα του Ναού με 4.000 μουσικά όργανα και οργάνωσε τη λατρεία στο Ναό. Έγραψε τουλάχιστον 73 ψαλμούς, οι οποίοι ακόμα και σήμερα αποτελούν μέρος της λατρείας Ιουδαίων και Χριστιανών.

• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 003ος Σὺ δέ, Κύριε, ἀντιλήπτωρ μου εἶ, δόξα μου καὶ ὑψῶν τὴν κεφαλήν μου.
• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 022ος — ΚΥΡΙΟΣ ποιμαίνει με καὶ οὐδέν με ὑστερήσει.
• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 033 Πλούσιοι ἐπτώχευσαν καὶ ἐπείνασαν, οἱ δὲ ἐκζητοῦντες τὸν Κύριον οὐκ ἐλαττωθήσονται
• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 050 — Το "Tραγούδι" της Mετάνοιας
• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 076 — «Τα Μπλουζ Της Ψυχής Μου»... τίς Θεὸς μέγας ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν;
• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 102ος — Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον καί, πάντα τὰ ἐντός μου, τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον
• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 103ος — «ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε·»
• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 120 — Ποιος θα μπορέσει να με βοηθήσει;
• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 122 — Η προσδοκία των ταπεινομένων
• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 135ος (ρλε') - Εξομολογείσθε τω Κυρίω
• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 138 — ποῦ πορευθῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός σου καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου ποῦ φύγω;
• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 145 — «ΑΙΝΕΙ, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον·»
• Δαυΐδ, Ψαλμὸς 148 — «ΑΙΝΕΙΤΕ τὸν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν· αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τοῖς ὑψίστοις.»

Οδυσσέας Ελύτης — Εργογραφία

ΕΛΥΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ

• 1940, «Προσανατολισμοί»
  • Η θητεία του καλοκαιριού
    • Η τρελή ροδιά
• «Η Αληθινή φυσιογνωμία και η λυρική τόλμη του Ανδρέα Κάλβου», (1942) δοκίμιο
• 1943, «Ήλιος ο πρώτος, παραλλαγές πάνω σε μιαν αχτίδα», 
  • VI - Χτυπήσανε τη μέρα σε καλή μεριά
  • VII - Κάτω στης μαργαρίτας το αλωνάκι
• «Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας», (1946)
• 1959, «Το Άξιον Εστί»
• «Έξη και μια τύψεις για τον ουρανό», (1960)
• «Το φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά», (1971)
• «Θάνατος και ανάστασις του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου», (1971)
• 1971, «Ο Ήλιος ο ηλιάτορας»
• 1972, «Το Μονόγραμμα»,
• 1973, «Τα Ρω του Έρωτα»
  • [Εισαγωγή]
• «Ο Φυλλομάντης», (1973)
• «Ο ζωγράφος Θεόφιλος» (1973)) Πεζά, δοκίμια, συνεντεύξεις
• «Τα Ετεροθαλή», (1974) 
• «Ανοιχτά χαρτιά» (1974) Πεζά, δοκίμια, συνεντεύξεις
• «Η μαγεία του Παπαδιαμάντη» (1976) Πεζά, δοκίμια, συνεντεύξεις
• «Δεύτερη γραφή» (1976) Μεταφράσεις
• «Σηματολόγιον», (1977)
• «Μαρία Νεφέλη», (1978) 
• «Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο» (1978) Πεζά, δοκίμια, συνεντεύξεις
• «Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας», (1982)
• «Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου», (1984) 
• «Σαπφώ» (1984) Μεταφράσεις
• «Η αποκάλυψη» (1985) Μεταφράσεις
• «Ο Μικρός Ναυτίλος», (1988) 
• «Ιδιωτική Οδός» (1989) Πεζά, δοκίμια, συνεντεύξεις
• «Τα Ελεγεία της Οξώπετρας», (1991) «Η ποδηλάτισσα» , (1991)
• «Δυτικά της λύπης», (1995)
• «Εκ του πλησίον», (1998)
• «Τα Δημόσια και τα Ιδιωτικά» (1990) Πεζά, δοκίμια, συνεντεύξεις
• «Εν λευκώ» (1992) Πεζά, δοκίμια, συνεντεύξεις
• 1995, «Ο κήπος με τις αυταπάτες» (δοκίμιο)
• «Συν τοις άλλοις»,επιμ.: Ηλίας Καφάογλου, εκδ.Ύψιλον, 2011 [με 37 συνεντεύξεις]

Nazim Hikmet - Ο «Ρομαντικός Επαναστάτης» - Βιογραφικά

Τα Τετράδια της Αμπάς

• Nazim Hikmet - Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά Let's Give the World to the Children
• Nazim Hikmet - Ο «Ρομαντικός Επαναστάτης» - Βιογραφικά
• Ναζὶμ Χικμέτ - Τὰ τραγούδια τῶν ἀνθρώπων Ὅποια κι ἂν εἶναι ἡ γλῶσσα τους/πάντοτε τὰ τραγούδια τὰ κατ
• Ναζὶμ Χικμέτ — Νανούρισμα στο γιο μου Πελώρια αέρινη γέφυρα δένει τα περιγιάλια. Στ' αστραφτερό δοκά

-----

Τούρκος ποιητής, από τις σημαντικότερες φωνές της τουρκικής λογοτεχνίας τον 20ο αιώνα. Πέρασε πολλά χρόνια στη φυλακή για τις κομμουνιστικές του ιδέες και πέθανε εξόριστος στη Μόσχα. Θεωρείται ένα από τα ινδάλματα της τουρκικής Αριστεράς.

Η ζωή του
Ο Ναζίμ Χικμέτ Ραν (Nazim Hikmet Ran), όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στην τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη στις 15 Ιανουαρίου 1902, στους κόλπους μιας ευυπόληπτης οθωμανικής οικογένειας της πόλης, με γερμανοπολωνικές ρίζες από τη μητρική πλευρά. Ο πατέρας του Χικμέτ Μπέης ήταν ανώτερος αξιωματούχος του Σουλτάνου και η μητέρα του Τζελίλ Χανίμ, εγγονή του γερμανικής καταγωγής οθωμανού στρατάρχη Μεχμέτ Αλή Πασά (Λούντβιχ Ντιτρόιτ, το γερμανικό του όνομα). Πέρασε πολλά από τα παιδικά του χρόνια κοντά στο παππού του στις διάφορες περιπλανήσεις του ως ανώτερος κρατικός αξιωματούχος στη Μικρά Ασία, λόγω της διάστασης των γονέων του.

Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Κωνσταντινούπολη και το 1918 αποφοίτησε από την Οθωμανική Ναυτική Σχολή. Ακολούθησε καριέρα αξιωματικού στο πολεμικό ναυτικό και εντάχθηκε στο πλήρωμα του καταδρομικού Χαμηδιέ. Ένα χρόνο αργότερα αρρώστησε σοβαρά και το 1920, μεσούσης της Μικρασιατικής Εκστρατείας, απαλλάχθηκε από τα στρατιωτικά του καθήκοντα για λόγους υγείας.

.................
Το 1924, μετά την εγκαθίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας από τον Κεμάλ Ατατούρκ, επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε διάφορα έντυπα, ενώ ανέπτυξε κομμουνιστική δράση, για την οποίο συνελήφθη και παρέμεινε στη φυλακή για πολλά χρόνια. Το 1949 διαπρεπείς προσωπικότητες της τέχνης, όπως ο Ζαν Πολ Σαρτρ, ο Πάμπλο Πικάσο και ο Πολ Ρόμπεσον ζήτησαν την απελευθέρωσή του.

Το 1951 αποφυλακίστηκε μετά την αμνηστία που χορήγησε στους πολιτικούς κρατούμενους η νέα κυβέρνηση του Αντνάν Μεντερές (ιδεολογικού προγόνου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογκάν). Τον ίδιο χρόνο, εγκατέλειψε την Τουρκία και εγκαταστάθηκε εκ νέου στη Μόσχα. Το 1956, λίγο μετά την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ στην Κύπρο, ζήτησε από τους Τουρκοκυπρίους να ζήσουν ειρηνικά με τους Ελληνοκυπρίους και να υποστηρίξουν τον αγώνα τους για την αποτίναξη της Βρετανικής Κατοχής στο νησί.

Ο Ναζίμ Χικμέτ Ραν πέθανε στη Μόσχα στις 3 Ιουνίου 1963 από καρδιακή προσβολή και τάφηκε στο ονομαστό κοιμητήριο της ρωσικής πρωτεύουσας Νοβοντονίτσκι. Το 2009 η κυβέρνηση Ερντογκάν τού απέδωσε μετά θάνατον και πάλι την τουρκική ιθαγένεια, η οποία του είχε αφαιρεθεί το 1959. Η επιθυμία του να ταφεί κάτω από ένα πλάτανο σ' ένα οποιοδήποτε νεκροταφείο της Μικράς Ασίας δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.

Το έργο του

Ο Χικμέτ υπήρξε έξοχος χειριστής της γλώσσας και σπουδαίος λυρικός ποιητής. Εισήγαγε τον ελεύθερο στίχο κι ένα ευρύ φάσμα νέων θεμάτων στην ποίηση, επηρεάζοντας σημαντικά την τουρκική λογοτεχνία της δεκαετίας του '30. Στην αρχή έγραφε πατριωτικά ποιήματα, αλλά στη συνέχεια, όταν γνώρισε στη Μόσχα τον ρωσικό φουτουρισμό, εγκατέλειψε τις παραδοσιακές ποιητικές φόρμες, χρησιμοποιώντας εξαιρετικά πληθωρικές ποιητικές εικόνες, σε εντυπωσιακούς και απρόσμενους συσχετισμούς. Αργότερα, πάντως, ο τόνος αυτός μετριάστηκε. Η κριτική τον έχει χαρακτηρίσει ως «ρομαντικό κομουνιστή» και «ρομαντικό επαναστάτη».

Εκτός από ποίηση, ο Χικμέτ έγραψε το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα Οι Ρομαντικοί και ορισμένα θεατρικά έργα, το πιο γνωστό από τα οποία έχει τον τίτλο «Άραγε υπήρξε ο Ιβάν Ιβάνοβιτς;» Μετά τον θάνατό του όλα του έργα, που ήταν προηγουμένως απαγορευμένα από τη λογοκρισία, εκδόθηκαν και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία στην Τουρκία.

Στα ελληνικά, ποιήματα του Ναζίμ Χικμέτ μετέφρασε ο Γιάννης Ρίτσος και ορισμένα από αυτά μελοποίησαν ο Μάνος Λοΐζος και ο Θάνος Μικρούτσικος.

Το ποίημά του Kız Çocuğu (Το μικρό κορίτσι) είναι μια έκκληση για την ειρήνη από ένα επτάχρονο κοριτσάκι, δέκα χρόνια μετά το θάνατό του στη Χιροσίμα. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά αντιπολεμικά τραγούδια και το έχουν ερμηνεύσει σπουδαίοι καλλιτέχνες και συγκροτήματα, όπως η Τζόαν Μπαέζ, οι The Byrds, ο Πολ Ρόμπσον, οι This Mortal Coil, και The Fall. Στον αγγλόφωνο κόσμο είναι γνωστό με τους τίτλους I Come and Stand At Every Door, I Come and Stand At Your Door και Hiroshima Girl. Την προσαρμογή των στίχων έκανε ο Μπομπ Σίγκερ, ενώ η μουσική βασίζεται σε λαϊκό σκοπό της Σκωτίας.

Το 2001 ο γνωστός Τούρκος πιανίστας και συνθέτης Φαζίλ Σαί, συνέθεσε το ορατόριο Ναζίμ, σε ποίηση Ναζίμ Χικμέτ.

περισσότερα εδώ: sansimera-------------------
Nazim Hikmet - 
Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά Let's Give the World to the Children

Nâzım Hikmet - Τραγούδι 

Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας.

Νίκος Καρούζος — Εργογραφία

Νίκος Καροῦζος (1926-1990): ποιητὴς ἀπὸ τὸ Ναύπλιο.
Σπούδασε νομικά καὶ πολιτικὲς ἐπιστῆμες στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν.
Ἔζησε ἐπὶ σαράντα χρόνια στὴν Ἀθήνα, ἀλλάζοντας δεκάδες σπίτια καὶ συνοικίες.
Νίκος Καρούζος - «Συναντήθηκα με το θαύμα σα φίλος.»

---

Εργογραφία Νίκου Καρούζου

Ποιητικές συλλογές

• Επιστροφή του Χριστού, Αθήνα, 1953
• Νέες Δοκιμές, Αθήνα, 1954
• Σημείο, 1955
• Είκοσι ποιήματα, Αθήνα, 1955
• Διάλογοι, 1956
• Ποιήματα, 1961
  • Χριστούγεννα του σταλαγμίτη  
  • «Μεγάλη Πέμπτη στα νέφη»  
• Η Έλαφος των άστρων, 1962
• 1964, Ο Υπνόσακος, εκδ.Ζαρβάνος
  • Ὁ Σολωμός στ' ὄνειρό μου
• Πενθήματα, Αθήνα, 1969
• Λευκοπλάστης για μικρές και μεγάλες αντινομίες, 1971
• Χορταριαμένα χάσματα,εκδ. Εγνατία, 1974
• Απόγονος της νύχτας, εκδ.Πολυπλάνο, 1978
• Δυνατότητες και χρήση της ομιλίας, εκδ.Εγνατία, 1979, εκδ.Ερατώ, 1986
• Ο ζήλος του μη σχετικού με παροράματα, εκδ.Πολυπλάνο, 1980
  • Θάλασσα: η αρχαιότητα της γεωγραφίας 
• Μονολεκτισμοί και ολιγόλεκτα, εκδ.Εξάντας, 1980
• Φαρέτριον, εκδ. Ύψιλον, 1981
• Αναμνηστική λήθη, εκδ.Γοργώ, 1982
• Αντισεισμικός τάφος, εκδ.Εστία, 1984
• Συντήρηση ανελκυστήρων, εκδ. Καστανιώτης, 1986
• Νεολιθική νυχτωδία στην Κροστάνδη, εκδ.Απόπειρα, 1987
• Ερυθρογράφος, εκδ.Απόπειρα, 1988
• Λογική μεγάλου σχήματος, εκδ.Ερατώ, 1989
• Ευρέσεις από Κυανό κοβάλτιο, εκδ.Ίκαρος, 1991
• Θρίαμβος χρόνου, εκδ.Απόπειρα, 1997
• Οιδίπους τυραννούμενος και άλλα ποιήματα, (φιλολογική επιμέλεια Μαρία Αρμυρά. Εκδόσεις Ίκαρος)

Μεταφράσεις

• Χόρχε Λουί Μπόρχες-Ο δημιουργός και άλλα κείμενα, εκδ.Ύψιλον, 1980, (και ο Δημήτρης Καλοκύρης)

Πεζά-δοκίμια

• Μεταφυσικές εντυπώσεις απ΄τη ζωη ως το θέατρο, εκδ.Άψινθος, 1966
• Περί ζωγράφων, εκδ.Galerie Titanium, 1988
• Πεζά κείμενα, εκδ.Ίκαρος, 1997

Συγκεντρωτικές εκδόσεις
• Ποιήματα. Θεσσαλονίκη, Εγνατία, 1979.
• Χρόνος. Αθήνα, Μίμνερμος, 1980.
• Η πρώτη εποχή. Αθήνα, Ερατώ, 1987.
• Η δεύτερη εποχή. Αθήνα, Ερατώ, 1988.
• Τα βαθυκύανα ποιήματα. Αθήνα, Μίμνερμος, 1990.
• Τα ποιήματαΑ΄ (1961-1978). Αθήνα, Ίκαρος, 1993.
• Τα ποιήματαΒ΄ (1979-1991). Αθήνα, Ίκαρος, 1994.
• Πεζά κείμενα. Αθήνα, Ίκαρος, 1998.

Romanos Melodos — Ergography | Ῥωμανὸς ὁ Μελωδός — Εργογραφία

• Τη Γέννηση του Χριστού (6ος αιών)
  • Προοίμιο — Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει
• Το Μαρτύριο του Αγίου Στεφάνου
• Το Θάνατο ενός Μοναχού
• Της Δευτέρας Παρουσίας
• Του Άσωτου Υιού
• Της Ανάστασης του Λαζάρου
• Του Θρήνου του Αδάμ (για την Κυριακή των Βαΐων)
• και Της Προδοσίας του Ιούδα

Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα, τί καθεύδεις..

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ — Εργογραφία

Τα Τετράδια της Αμπάς

• Ελεύθεροι Πολιορκημένοι
• Η ημέρα της Λαμπρής

Kazantzakis, Nikos — Ergography | Νίκος Καζαντζάκης — Εργογραφία

1883 – 1957

Μυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος, φιλόσοφος και πολιτικός. Ένα από τα μεγάλα κεφάλαια της νεοελληνικής λογοτεχνίας, με τεράστιο σε όγκο, αλλά και σε ευρύτητα έργο.
Κέρδισε παγκόσμια φήμη μεταθανάτια από τη μεταφορά στη μεγάλη οθόνη τού μυθιστορήματός του «Ο βίος και η πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» από τον Μιχάλη Κακογιάννη το 1964.

Ο Νίκος Καζαντζάκης είναι ο πιο μεταφρασμένος σύγχρονος έλληνας συγγραφέας.

 Τα Τετράδια της Αμπάς

• Νίκος Καζαντζάκης - Τι είναι αγάπη;
• Νίκος Καζαντζάκης – Τυπικάρης (Απόσπασμα) Παρθένα Μάνα, που σαν πνεύμα ο σπόρος έπεσε στο ανέγγιχτο
• Νίκος Καζαντζάκης – η Αμυγδαλιά
• Alfred Tennyson — Οδυσσέας - 'Ulysses'

Takis Papatsonis — Ergography | Τάκης Παπατσώνης — Εργογραφία

Τα Τετράδια της Αμπάς

• Ρεμβασμός Δεκαπενταύγουστου
• «Περί του Ξύλου»

Γιάννης Ρίτσος — Ἐργογραφία

ΡΙΤΣΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

• Ο ποιητής
• «Βλέπετε κύριοι αυτά τα πράγματα οι άνθρωποι τα ζουν, δεν τα υπογράφουν»
• Νυχτερινός ναός
• «Τρακτέρ» (1934),
• «Πυραμίδες» (1935), 
• «Ἐπιτάφιος» (1936), 
• «Τὸ τραγούδι τῆς ἀδελφῆς μου» (1937), 
• 1938, Εαρινή Συμφωνία — Symphony of the Spring
• Ρίτσος Γιάννης, Το τραγούδι της αδελφής μου, Αθήνα, εκδόσεις Γκοβόστη, 1939, 3η έκδ.,
• Ρίτσος Γιάννης, Το εμβατήριο του ωκεανού, Αθήνα, εκδόσεις Γκοβόστη, 1940, [Α8]
  
• Ρίτσος Γιάννης, Δοκιμασία, Αθήνα, εκδόσεις Γκοβόστη, 1943, [Α9]
  
• Ρίτσος Γιάννης, Παλιά μαζούρκα σε ρυθμό βροχής, Αθήνα, εκδόσεις Γκοβόστη, 1943,
• Ρίτσος Γιάννης, Ο σύντροφός μας Νίκος Ζαχαριάδης, Αθήνα, εκδόσεις Γκοβόστη, 1945,
• «Ἡ Ρωμιοσύνη» (1945),  
• 1945-1947, Η Κυρά των Αμπελιών (ΑΘΗΝΑ)
• «Γειτονιὲς τὸν κόσμου» (1949)
• «Σονάτα τὸν Σεληνόφωτος» (1956), 
• «Ἡ ἀρχιτεκτονικὴ τῶν δεύτερων» (1958), 
• «Οἱ γερόντισσες καὶ ἡ θάλασσα» (1959), 
• 1950-1960, Ασκήσεις [ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΤΟΜΟΣ Γ’ (1939-1960), , Κέδρος, 1964]
  • Το χιόνι
• «Κάτω ἀπ᾿ τὸν ἴσκιο τοῦ βουνοῦ» (1962), 
• «Μαρτυρίες Α» (1963), 
• «Φιλοκτήτης» (1965), 
• «Ὀρέστης» (1966), 
• «Μαρτυρίες Β» (1966), 
• Ὄστραβα» (1967),
• 1968-06-14, Stones [Collected Poems:I ], Partheni concentration camp
  • Η καμπάνα
• «Πέτρες, ἐπαναλήψεις, κιγκλιδώματα» (1972), 
• «Ἡ ἐπιστροφὴ τῆς Ἰφιγένειας» (1972), 
• «Ἰσμήνη» (1972), 
• «Δεκαοχτὼ λιανοτράγουδα τῆς πικρῆς πατρίδας» (1973), 
• «Γκρογκάντα» (1973), 
• «Καπνισμένο τσουκάλι» (1974), 
• «Κωδωνοστάσιο», (1974)
• «Χάρτινα », (1974)
• «Ο τοίχος μέσα στον καθρέφτη», (1974)
• «Η Κυρά των Αμπελιών», (1975)
• «Η τελευταία προ Ανθρώπου Εκατονταετία», (1975)
• «Τα επικαιρικά», (1975)
• «Ημερολόγιο εξορίας», (1975)

• «Μαντατοφόρες», (1975)

• «Θυρωρείο», (1976)

• «Το μακρινό», (1977)

• «Γιγνεσθαι», (1977)

• «Βολιδοσκόπος», (1978)

• «Τοιχοκολλητής», (1978)

• «Τροχονόμος», (1978)

• «Η Πύλη», (1978)

• «Το σώμα και το αίμα», (1978)

• «Μονεβασιώτισσες», (1978)

• «Το τερατώδες αριστούργημα», (1978)

• «Φαίδρα», (1978)

• «Λοιπόν;», (1978)

• «ο ρόπτρο»,(1978)

• «Μια πυγολαμπίδα φωτίζει τη νύχτα», (1978)

• «Γραφή Τυφλού», (1979)

• «Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού», (1980)

• «Διαφάνεια», (1980)

• «Πάροδος», (1980)

• «Μονόχορδα», (1980)

• «Τα ερωτικά»,(1981)

• «Συντροφικά τραγούδια», (1981)

• «Υπόκωφα», (1982)

• 1982, «Μονοβασιά»
  
  
  • Στοιχεῖα Ταυτότητος

• «Το χορικό των σφουγγαράδων», (1983)

• «Τειρεσίας», (1983)

• «Με το σκούντημα του αγκώνα», (1984)

• «Ταναγραίες», (1984)

• 1985, Υπερώον
  
  • 1985-03-02, Σ Υ Χ Ν Α
  • 1985-03-02, Μ Υ Σ Τ Ι Κ Η_Ι Δ Ι Ο Κ Τ Η Σ Ι Α
  • 1985-03-02, Δ Ε Ι Λ Ι
  • 1985-03-03, Μ Ι Α Π Ο Ρ Τ Α
  • 1985-03-04, Ο Α Υ Λ Η Τ Η Σ
  • 1985-03-04, ΣΤΟ ΥΠΕΡΩΟΝ
  • 1985-03-06, Σ Υ Ν Α Ν Τ Η Σ Η
  • 1985-03-07, Μ Ο Ρ Φ Η Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α Σ
  • 1985-03-07, Δ Ι Α Ι Τ Η Σ Ι Α
  • 1985-03-07, Υ Γ Ρ Α Σ Ι Α
  • 1985-03-09, Α Π Ο Γ Υ Μ Ν Ω Σ Η
  • 1985-03-10, Ε Ν Α Β Ρ Α Δ Υ
  • 1985-03-10, Ε Ρ Ω Τ Ι Σ Μ Ο Σ
  • 1985-03-11, Η Ο Μ Ο Ρ Φ Ι Α
  • 1985-03-12, Τ Ο Φ Α Ν Α Ρ Ι
  • 1985-03-12, M E T Α Π Λ Α Σ Ε Ι Σ
  • 1985-03-12, Π Ρ Ο Θ Ε Σ Η Λ Η Θ Η Σ
  • 1985-03-13, ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
  • 1985-03-14, Α Π’ Τ Α Μ Ε Τ Ο Π Ι Σ Θ Ε Ν
  • 1985-03-14, ΧΩΡΟΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ
  • 1985-03-15, Α Ν Α Δ Ρ Ο Μ Η
  • 1985-03-15, Α Π Ο Τ Α Μ Ι Ε Υ Σ Η
  • 1985-03-15, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ
  • 1985-03-15, ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ
  • 1985-03-15, ΤΟ ΑΔΙΑΒΑΤΟ
  • 1985-03-16, Ο Ι Ε Μ Π Ρ Η Σ Τ Ε Σ Κ Ι Ε Σ Υ
  • 1985-03-16, Α Π Ο Β Ρ Ο Χ Ο
  • 1985-03-18, Κ Ρ Ι Σ Η
  • 1985-03-18, Ο ΩΡΑΙΟΣ ΔΡΑΠΕΤΗΣ
  • 1985-03-19, Ε Ρ Ω Τ Ι Κ Η Ν Υ Χ Τ Α
  • 1985-03-19, ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΑΡΚΟ
  • 1985-03-20, ΥΑΛΟΥΡΓΕΙΑ
  • 1985-03-21, Μ Ε Τ Α Σ Τ Ρ Ο Φ Η
  • 1985-03-21, ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΟ
  • 1985-03-21, Τ’ ΑΣΠΡΑ ΒΟΤΣΑΛΑ

• «Ανταποκρίσεις», (1987)

• «3Χ111 Τρίστιχα», (1987)

• «Ὁ τοῖχος μέσα στὸν καθρέφτη», «Τὸ ρόπτρο», «Γραφὴ Τυφλοῦ», «Τὰ ἐρωτικά», «Ἀνταποκρίσεις» (1987)
• 1988, Πως γράφω...

• «Αργά πολύ αργά μέσα στη νύχτα», (1991)

Cesare Pavese — Ergography | Τσέζαρε Παβέζε — Εργογραφία

Books

• Lavorare stanca (Hard Labor), poems 1936; expanded edition 1943.
• Paesi Tuoi (Your Villages), novel 1941.
• La Spiaggia (The Beach), novel 1941.
• Feria d'agosto (August Holiday) 1946.
• Il Compagno (The Comrade), novel 1947.
• Dialoghi con Leucò (Dialogues with Leucò), philosophical dialogues between classical Greek characters, 1947.
• Il diavolo sulle colline (The Devil in the Hills), novel 1948.
• Prima che il gallo canti (Before the Cock Crows), two novellas. La casa in collina (The House on the Hill) and Il carcere (The Prison), 1949.
• La bella estate (The Fine Summer), three novellas including Tra donne sole (Women on Their Own), 1949.
• La luna e i falò (The Moon and the Bonfires), novel 1950.
• Verrà la morte e avrà i tuoi occhi (Death Will Come and Have your Eyes), poems, 1951.
• Il mestiere di vivere: Diario 1935–1950, The Business of Living: Diaries 1935–1950 (published in English as The Burning Brand), 1952
• Saggi Letterari, literary essays.
• Racconti, – two volumes of short stories.
• Lettere 1926–1950, – two volumes of letters.
• Disaffections: Complete Poems 1930–1950, translated by Geoffrey Brock. (Copper Canyon Press, 2002)

Ελληνικές μεταφράσεις

• La bella estate (Το ωραίο καλοκαίρι, 1949) : Μυρσ.Ζορμπά ("Οδυσσέας")
• La luna e i falò (Το φεγγάρι έπεσε, 1950) : Τ.Καραϊσκάκη ("Οδυσσέας")

 Ποιήματα:

•  Συνήθειες — Abitudini

Karelli, Zoe — Ergography | Ζωή Καρέλλη — Εργογραφία

Λογοτεχνικό ψευδώνυμο της ποιήτριας, θεατρικής συγγραφέως, δοκιμιογράφου και μεταφράστριας Χρυσούλας Αργυριάδου, το γένος Πεντζίκη. Υπήρξε επίλεκτο μέλος του λογοτεχνικού κύκλου της Θεσσαλονίκης και εξακολουθεί να παραμένει μία από τις πιο ενδιαφέρουσες παρουσίες στα νεοελληνικά γράμματα.
Η Ζωή Καρέλλη γεννήθηκε το 1901 στη Θεσσαλονίκη, σε μία πλούσια οικογένεια της πόλης. Ο πατέρας της, Γαβριήλ Πεντζίκης, ήταν φαρμακοποιός και η μητέρας της, Μαίρη, δασκάλα. Ήταν η μεγαλύτερη από τις τρεις κόρες της οικογένειας, το στερνοπούλι της οποίας υπήρξε ο σπουδαίος Έλληνας συγγραφέας Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης (1908-1993). Μετά τις εγκύκλιες σπουδές της, ασχολήθηκε με την εκμάθηση ξένων γλωσσών και τη μουσική, ενώ για ένα διάστημα παρακολούθησε μαθήματα Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Στα γράμματα παρουσιάστηκε το 1935 από τις στήλες του περιοδικού Το Τρίτο Μάτι, όπου δημοσίευσε το δοκίμιο Διαθέσεις. Το 1937 πρωτοδημοσίευσε το ποίημά της Φετεπουρσικρί στο περιοδικό Μακεδονικές Ημέρες και το 1940 την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο Πορεία. Η ποιητική της παρουσία είναι έντονη τη δεκαετία 1948-1958, κατά την οποία εξέδωσε εννέα ποιητικές συλλογές.

Συνολικά, εξέδωσε δώδεκα ποιητικές συλλογές, πέντε θεατρικά έργα και πολλά δοκίμια, ενώ πολλά κείμενά της βρίσκονται δημοσιευμένα σε λογοτεχνικά περιοδικά, όπως τα Φιλολογικά Χρονικά, Νέα Εστία, Μακεδονικά Γράμματα, Μορφές, Ο Αιώνας μας, Σημερινά Γράμματα, Καινούρια Εποχή, Πνευματική Κύπρος, Νέα Πορεία. Υπήρξε μέλος του κύκλου του περιοδικού Κοχλίας της Θεσσαλονίκης, ψυχή του οποίου ήταν ο αδελφός της Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης. Ποιήματά της μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες. Ασχολήθηκε, επίσης, με τη λογοτεχνική μετάφραση, κυρίως έργων του Τόμας Έλιοτ, ενώ αξιοσημείωτο είναι επίσης το δοκιμιακό της έργο, κυρίως γύρω από τη λογοτεχνία και το θέατρο.

Η Ζωή Καρέλλη τιμήθηκε με το Β’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την ποιητική συλλογή Κασσάνδρα (1956) και το Α’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τα Ποιήματα 1940-1973 (1974). Το 1982 έγινε η πρώτη γυναίκα που αναγορεύθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1985 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Χρήστος Σαρτζετάκης, της απένειμε το Μετάλλιο του Ταξιάρχη του Φοίνικα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ την αναγόρευσε επίτιμο διδάκτορα το 1988. Θήτευσε επί πολλά χρόνια στην καλλιτεχνική επιτροπή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.

Άτομο στοχαστικό και με ποικίλα ενδιαφέροντα, η Ζωή Καρέλλη αφομοίωσε δημιουργικά την ελληνική (αρχαία, βυζαντινή και νέα) και ευρωπαϊκή λογοτεχνική παράδοση. Το μεταφυσικό πρόβλημα και η υπαρξιακή αγωνία αποτελούν σταθερούς άξονες της ποίησής της, σε συνδυασμό με τη γυναικεία ευαισθησία. Την προβληματική της ποίησής της μετέφερε και στα θεατρικά της έργα.
Η Ζωή Καρέλλη πέθανε στη Θεσσαλονίκη στις 16 Ιουλίου 1998, σε ηλικία 97 ετών.

Εργογραφία

Ποίηση

• Πορεία Ι (1940)
• Η εποχή του θανάτου (1948)
• Φαντασία του Χρόνου (1949)
• Της Μοναξιάς και της Έπαρσης (1951)
  • “Πριν την Ανάσταση”
• Χαλκογραφίες και Εικονίσματα (1952)
• Κασσάνδρα και άλλα ποιήματα (1955)
• Το πλοίο (1955)
• Παραμύθια του Κήπου (1955)
• Αντιθέσεις (1957)
• Ο Καθρέφτης του Μεσονυκτίου (1958)
• Το σταυροδρόμι (1973)
• Τα Ποιήματα της Ζωής Καρέλλη (1973)
• Για τα λουλούδια (1988)
• Για τη σελήνη (1988)
• Για τον άνεμο (1988)
• Μικρό ανθολόγιο (1988)
• Ποιήματα (1996)

Θέατρο

• Ο Διάβολος και η 7η εντολή (1959)
• Ικέτιδες (1962)​
• Σιμωνίς Βασιλόπαις του Βυζαντίου (1965)
• Ορέστης (1971)

Δοκίμια

• Περί αμφιβολίας (1958)
• Το απόλυτο στο έργο του Κλωντέλ (1959)
• Περιμένοντας τον Γκοντό · ή Το πάθος της αδράνειας (1967)
• Περί ελευθερίας και ενθουσιασμού στην ποίηση · Παρατηρήσεις (1982)
• Παρατηρήσεις (1982)
• Παρατηρήσεις Β' (1994)

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ

• 10 Απριλίου 1938
• Tου Kαλοκαιριού, IIΙ
• Αντιγόνη
• Εργάτης στα Εργαστήρια του Χρόνου
• Η Άνθρωπος
• Τα Εικονίσματα III
• Το Σώμα Μου

Τα Τετράδια της Αμπάς

• Ζωή Καρέλλη - Στοργή
• Ζωή Καρέλλη — Θαυμάζοντας την Πλατυτέρα στὴν Χρυσὴ Κόγχη τῆς Ἁγίας Σοφίας, στὴ Θεσσαλονίκη.
• Καρέλλη Ζωή - Παραμονή Χριστουγέννων

Kostas Karyotakis — Ergography | Κώστας Καρυωτάκης — Εργογραφία

Έργα

Ποιητικές συλλογές

• Ο Πόνος του Ανθρώπου και των Πραμάτων (1919)
• Νηπενθή (1921)

• Ελεγεία και Σάτιρες (1927)
  • Στο άγαλμα της Ελευθερίας που φωτίζει τον κόσμο

Τελευταία ποιήματα

• Αισιοδοξία
• Πρέβεζα
• Όταν κατεβούμε τη σκάλα...

Ανέκδοτα ποιήματα

• Ξεπροβόδισμα
• Όταν ήρθες
• Τα γράμματα
• Τραγούδι
• Λυκαβηττός
• Στον τεφρό πέρα ορίζοντα...
• Varium et mutabile
• Φυγή
• Προπομπή
• Κυριακή

Πεζά

• Το καύκαλο
• Η τελευταία
• Ο κήπος της αχαριστίας
• Ονειροπόλος
• Τρείς μεγάλες χάρες
• Φυγή
• Το εγκώμιο της θαλάσσης
• Κάθαρσις
• Η ζωή του

Μεταφράσεις

Από τα Νηπενθή

• Τώρα Ανοιξιάτικο (του Heinrich Heine)
• Η αγάπη του Βικέντιου (του Frederic Mistral)
• Στον Francis Jammes (του Charles Guérin)
• Ένα Ποιηματάκι (της Marie von Ebner-Eschenbach)
• Ultima (του Émile Despax)
• Επίλογος (του Georges Rodenbach)

Από τα Ελεγεία και Σάτιρες

• N' est-il une chose (του Francis Viélé-Griffin)
• Οι ράθυμοι (του Paul Verlain)
• Sag’, wo ist dein schönes Liebchen... (του Heinrich Heine)
• Sie liebten sich beide... (του Χάινριχ Χάινε)
• Οι σκιές (της Comtesse Mathieu de Noailles)
• «Maman!...Je voudrais...» (του Paul-Jean Toulet)
• Infini, fais que je t'oublie... (του Paul-Jean Toulet)
• Ανθρώπινο! Πολύ ανθρώπινο! (του André Spire)
• Βαρκαρόλα (του Laurent Tailhade)
• Les morts m' écoutent ... (του Ζαν Μορεάς)
• O toi qui sur mes jours... (του Ζαν Μορεάς)
• Tu souffres tous les maux... (του Ζαν Μορεάς)
• Ainsi j'ai dans ma belle pipe... (του Francis Carco)
• Επιτάφιο (του Mathurin Regnier)
• Μπαλάντα των κυρίων του παλαιού καιρού (του Francois Villon)
• Οι τρεις (του Nicolaus Lenau)
• Spleen (του Charles Baudelaire)
• Μικρός που πέθανε στ' αστεία (του Tristan Corbiere)

Warsan Shire — Ergography | Εργογραφία

Η Warsan Shire είναι Σομαλή ποιήτρια, γεννήθηκε στην Κένυα το 1988 και μετανάστευσε στο Λονδίνο 1 ετών.

Η Ουαρσάν Σάιρ γεννήθηκε στην Κένυα και μεγάλωσε στην Αγγλία. Η πρώτη πλήρης ποιητική συλλογή της αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2016, ωστόσο έχει ήδη τιμηθεί με διάφορα βραβεία, μεταξύ αυτών το Βραβείο Αφρικανικής Ποίησης από το Πανεπιστήμιο Brunel (2013).

Works

• Teaching My Mother How To Give Birth (Flipped eye, 2011), ISBN 1905233299
• Her Blue Body (flap pamphlet series, Flipped eye, 2015)
• Lemonade: A Visual Album by Beyoncé (2016)

 Ποιητικό Ανθολόγιο

• Πατρίδα - “Home”