Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

Δαυΐδ, Ψαλμὸς 050 — Το "Tραγούδι" της Mετάνοιας

ΕΛΕΗΣΟΝ με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου 
καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου 
ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου· 

ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου 
καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. 

ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, 
καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός.

σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, 
ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, 
καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. 

ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, 
καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. 

ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, 
τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. 

ραντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι, 
πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι. 

ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, 
ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. 

ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου 
καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. 

καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, 
καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. 

μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου 
καὶ τὸ πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ. 

ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου 
καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. 

διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου, 
καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι. 

ρῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου· 
ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου. 

Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, 
καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου. 

ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· 
ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. 

θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον,
 καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην 
ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει. 

ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών, 
καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη ῾Ιερουσαλήμ· 

τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, 
ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· 
τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.


Αν θέλετε να διαβάσετε την ιστορία αυτού του Ψαλμού και την ερμηνεία του, 
πηγαίνετε στη Βασιλεία των Ουρανών 
Δημοσίευση σχολίου