Alda Merini — Μονάχα ενός αγγέλου το χέρι / Solo un mano d’angelo

Μονάχα ενός αγγέλου το χέρι

ανέγγιχτο το ίδιο, από καθαρή αγάπη,
θα μπορούσε

της παλάμης του να μου προσφέρει την κοιλότητα,
για να ξεχυθεί εκεί ο δικός μου ο θρήνος.

Του ζωντανού του άνδρα η παλάμη

παραείναι μπλεγμένη μες στα νήματα
του σήμερα και του χτες,
παραείναι γεμάτη από ζωή κι από ζωής χυμούς!
Ποτέ δε θα μπορέσει του ανθρώπου το χέρι να καθαρθεί
για χάρη του σιγαλού θρήνου του αδερφού!
Κι έτσι, μονάχα ενός λευκού αγγέλου η παλάμη
θρεμμένο απ’ τις ρίζες της μακρινές του αιώνιου κι απείρου
θα μπορούσε, γαλήνιο, να λαγαρίσει του ανθρώπου τις εξομολογήσεις
δίχως στο βάθος του να τρέμει – απέχθειας σφοδρής σημάδι.

Μετάφραση από τα ιταλικά: Θεοδόσης Κοντάκης

youtube

Solo un mano d’angelo
intatta di sé, del suo amore per sé,
potrebbe
offrirmi la concavità del suo palmo
perché vi riversi il mio pianto.
La mano dell’uomo vivente
è troppo impigliata nei fili dell’oggi e dell’ieri,
è troppo ricolma di vita e di plasma di vita!
Non potrà mai la mano dell’uomo mondarsi
per il tranquillo pianto del proprio fratello!
E dunque, soltanto una mano di angelo bianco
dalle lontane radici nutrite d’eterno e d’immenso
potrebbe filtrare serena le confessioni dell’uomo
senza vibrarne sul fondo in un cenno di viva ripulsa.

Alda Merini — Δεν έχω ανάγκη από χρήματα / Io non ho bisogno di denaro

Camille Monet At The Window, Argentuile

Δεν έχω ανάγκη από χρήματα.
Έχω ανάγκη από αισθήματα,
από λέξεις, από λέξεις σοφά διαλεγμένες,
από λουλούδια που τα λένε σκέψεις,
από ρόδα που τα λένε παρουσίες,
από όνειρα που κατοικούν τα δέντρα,
από τραγούδια που κάνουν τ’ αγάλματα να χορεύουν,
από άστρα που ψιθυρίζουν στ’ αυτί των εραστών.
Έχω ανάγκη από ποίηση,
εκείνη τη μαγεία που καίει το βάρος των λέξεων,
που ξυπνά τις συγκινήσεις και φέρνει καινούργια χρώματα.

Alda Merini

μετάφραση Ευαγγελία Πολύμου

Io non ho bisogno di denaro
ho bisogno di sentimenti
di parole
di parole scelte sapientemente
di fiori detti pensieri
di rose dette presenze
di sogni che abitino gli alberi
di canzoni che facciano danzare le statue
di stelle che mormorino
all’orecchio degli amanti.
Ho bisogno di poesia
questa magia che brucia
la pesantezza delle parole
che risveglia le emozioni e dà colori nuovi.

Alda Merini — Ergography | Άλντα Μερίνι — Εργογραφία

Η Άλντα Τζιουζεπίνα Άντζελα Μερίνι, (Μιλάνο, 21 Μαρτίου 1931 - 1 Νοεμβρίου 2009), πρωτοεμφανίστηκε στα ιταλικά γράμματα σε ηλικία μόλις 15 χρονών.

Η δημοσίευση της πρώτης ποιητικής της συλλογής «Η παρουσία του Ορφέα» (1953), έτυχε ιδιαίτερα θερμής υποδοχής από σημαντικούς ποιητές όπως τους: Κουαζίμοντο, Μοντάλε, Μανγκανέλι, Ραμπόνι, Έρμπα και Παζολίνι. Εκείνος όμως που την ανακάλυψε, ήταν ο Τζιατσίντο Σπανιολέττι ο οποίος την συμπεριέλαβε στην β΄ έκδοση της ανθολογίας «Σύγχρονη ιταλική ποίηση 1909 - 1949». 

Το 1955 θα εκδώσει άλλες δύο ποιητικές συλλογές, «Φόβος Θεού» και «Ρωμαϊκοί γάμοι», μέχρις ότου η εύθραυστη ψυχική της υγεία, κλονισμένη από οικονομικά και συζυγικά αδιέξοδα, την οδηγήσει στον εγκλεισμό της στο παλαιό Ψυχιατρείο του Μιλάνου, αναστέλλοντας για περίπου είκοσι χρόνια την ποιητική της δημιουργία. Από τη δραματική εμπειρία του εγκλεισμού της Μερίνι, θα γεννηθεί η ποιητική συλλογή «Τα άγια χώματα» (1984), με την οποία «η πιτσιρίκα από το Μιλάνο», όπως την αποκαλούσε ο Παζολίνι, μια γυναίκα παράξενη, συνήθως ατημέλητη, που είχε τη φιλαρέσκεια να στολίζεται σχεδόν πάντα μ’ ένα μαργαριταρένιο κολιέ στο λαιμό, που κάπνιζε αρειμανίως ισχυριζόμενη ότι το κάπνισμα της χάριζε ζωή, που της άρεσε να παίζει πιάνο, που έλεγε στον κόσμο ότι κοιμόταν φορώντας τα παπούτσια της, η «τρελή της διπλανής πόρτας», από το ομότιτλο ποίημα, θα κερδίσει το 1993 την ύψιστη τιμητική διάκριση της χώρας της, το Βραβείο Librex Montale. Στην πορεία, θα ακολουθήσουν κι άλλες διακρίσεις και θα προταθεί από την Γαλλική Ακαδημία για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ
Κάποια από τα έργα της:
«Η παρουσία του Ορφέα» [La presenza di Orfeo, Schwarz, Μιλάνο 1953],
«Φόβος Θεού» [Paura di Dio, All'Insegna del Pesce d'Oro, Μιλάνο 1955],
«Ρωμαϊκοί γάμοι» [Nozze romane, Schwarz, Μιλάνο 1955],
«Η τρελή της διπλανής πόρτας» [La pazza della porta accanto, Bompiani, Μιλάνο 1995],
«Τα άγια χώματα» [La Terra Santa, Scheiwiller, Μιλάνο 1984],
«Η άλλη αλήθεια. Ημερολόγιο μιας διαφοράς» [L'altra verità. Diario di una diversa, Scheiwiller, Μιλάνο 1986],
«Διαθήκη» [Testamento, Crocetti Editore, Μιλάνο 1988],
«Ερωτικό ντελίριο» [Delirio amoroso, Il Nuovo Melangolo, Τζένοβα 2003],
«Κενό αγάπης» [Vuoto d'amore, Einaudi, Τορίνο 1991],
«Αφορισμοί» [Aforismi, Nuove Scritture, Μιλάνο 1992],
«Απλήρωτες μπαλάντες» [Ballate non pagate, Τορίνο 1995],
«Η Αλεπού και η αυλαία» [La volpe e il sipario, Μιλάνο, Rizzoli, 2004],
«Η σάρκα των αγγέλων» [La carne degli angeli, Frassinelli, Μιλάνο 2003],
«Πιο όμορφη από την ποίηση ήταν η ζωή μου» [Più bella della poesia è stata la mia vita, Τορίνο, Einaudi 2003],
Terra d’Amore, 2003
Δεν έχω ανάγκη από χρήματα [Io non ho bisogno di denaro] 

«Άντρες μου» [Uomini miei. Αυτοβιογραφία. Frassinelli, Μιλάνο 2005],
«Οι μάνες δεν ψάχνουν τον παράδεισο» [Le madri non cercano il paradiso, Albatros, Ρώμη 2009],
«Μια μικρή οργισμένη μέλισσα» [Una piccola ape furibonda, Sagapò Music, Μιλάνο 2010],
«Πατέρα μου» [Padre mio, Frassinelli, Μιλάνο 2009],
«Ο ήχος της σκιάς. Ποίηση και πρόζα 1953-2009» [Il suono dell’ ombra, Mondadori, Μιλάνο 2010].

Πηγές:
poiein.gr
libriantichionline.com