Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Federico García Lorca - Βγαίνει το φεγγάρι
La Luna Asoma - The Looming Moon

Moonrise by Kevin Sanders
Όταν βγαίνει το φεγγάρι
πέφτουν στη σιωπή οι καμπάνες
και τ’ αδιάβατα δρομάκια
φανερώνονται

Όταν βγαίνει το φεγγάρι
θάλασσα τη γη σκεπάζει
κι η καρδιά νησάκι νιώθει
μες στο άπειρο

Με το ολόγιομο φεγγάρι
δεν διψάς για πορτοκάλια
θέλεις παγωμένα φρούτα
καταπράσινα

Όταν βγαίνει το φεγγάρι
κλαίνε με λυγμούς στις τσέπες
πρόσωπα εκατό και ίδια
τ’ ασημόφραγκα

Λευτέρης Παπαδόπουλος


La Luna Asoma

Cuando sale la luna
se pierden las campanas
y aparecen las sendas
impenetrables. 


Cuando sale la luna,
el mar cubre la tierra
y el corazón se siente
isla en el infinito.


Nadie come naranjas
bajo la luna llena.
Es preciso comer
fruta verde y helada. 


Cuando sale la luna
de cien rostros iguales,
la moneda de plata
solloza en el bolsillo.


The Looming Moon 

When the moon rises 
bells fade 
and impenetrable paths 
appear. 

When the moon rises, 
the ocean covers the earth 
and the heart feels 
as an island within infinity. 

No one eats oranges 
under the full moon. 
One must eat green f
ruit and ice. 

When the moon rises 
with his hundred identical faces, 
the silver coin 
within his pocket weeps.
Δημοσίευση σχολίου